සමාජවාදී බෝපගේ ( Lionel Bopage )

ලයනල් බෝපෙගේ කියන්නේ JVPයේ පළමු  ලේකම්වරයා. 1971 කැරැල්ලටත් සම්බන්ධ වෙලා සිර දඬුවම් විඳලා, විජේවීරත් එක්කම හිරෙන් එළියට ඇවිත්, පසුව 1983 වෙනකම් JVPයත් එක්ක ක්‍රියාකාරීව කටයුතු කරපු, එහි ලේකම්වරයා විදිහට හිටපු කෙනෙක්.

පසුව පක්ෂය ඇතුළේ ඇති වූ මතවාදී ගැටුම් නිසා 1983දී පක්ෂයෙන් ඉවත් වෙනවා. ඒ කාලයේ තමන්ට ආපු තර්ජන JVP පාර්ශ්වයෙන් වගේම එවකට තිබුණු රජයේ  පාර්ශ්වවලින්ද එන්න පුළුවන් කියලා එතුමා විශ්වාස කරන බවත් කියලා තියෙනවා.

ඉන් පස්සේ එතුමා මුලින්ම ගියේ ජපානයට. පසුව තමන්ගේ බිරිඳ සහ දරුවන් සමඟ ඕස්ට්‍රේලියාවට ගිහින් අදත් එහි ජීවත් වෙනවා. 

අදටත් එතුමා සමාජවාදියෙක් විදිහට තමන්ව හඳුන්වා දෙන බවත්, මෑතකදී ලංකාවට ඇවිත් මාධ්‍ය සමඟ කළ සාකච්ඡාවලින් ඒක පැහැදිලි වෙන බවත් මට පේනවා.

ඒ නිසා එතුමාගේ Facebook පෝස්ට් එකකට මමත් පොඩි කමෙන්ට් එකක් දැම්මා. ඒකට එතුමාගේ පිළිතුරක් ලැබෙනකම් මම මේ බලාගෙන ඉන්නවා.

පිළිතුරක් ලැබුණොත් ඒකත් ඔබලා එක්ක බෙදාගන්නම්. මම මතු කරපු ප්‍රශ්නය තමයි මේ පහළින් තියෙන්නේ.

//

ලයනල් බෝපෙගේ මහත්මයා, ඔබගේ ලිපියටත්, ඒ හරහා මතු කරලා තියෙන කරුණුවලටත් බොහොම ස්තූතියි.

ඔබ සිරස සමඟ කළ සාකච්ඡාවකදී කියපු විදිහට, ඔබ මුලින් ජපානයට ගිහින්, පසුව බිරිඳ සහ දරුවන් සමඟ ඕස්ට්‍රේලියාවට ගියා කියලා මට මතකයි. ඒ කතාව අහනකොට මට පොඩි ප්‍රශ්නයක් මතු වුණා.

ඔබ සමාජවාදය ගැන මුල ඉඳන්ම විශ්වාස කරලා, අදටත් ඒ මතවාදය ගැන විශ්වාසයෙන් ඉන්නවා කියලා මට තේරෙනවා. එහෙම නම්, ඇයි ඔබ සමාජවාදී ක්‍රමයක් තියෙන රටකට පදිංචියට යන්න තෝරා නොගත්තේ?

රුසියාව, කියුබාව, චීනය වගේ රටක් — උතුරු කොරියාව වුණත් කමක් නැහැ 😄 — ඔබගේ දේශපාලන සහ න්‍යායාත්මක විශ්වාසයන්ට වඩා සමීප රටවල් නේද?

හැබැයි ඔබ තෝරාගෙන තියෙන්නේ ජපානය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව වගේ වෙළෙඳපොළ ආර්ථිකය, පෞද්ගලික දේපළ සහ ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආයතන මත පදනම් වූ රටවල්.

ඉතින් මෙතන පොඩි පරස්පරයක් පේන්නේ නැද්ද?

න්‍යායෙන් සමාජවාදය ගැන කොච්චර විශ්වාස කළත්, තමන්ගේ සහ පවුලේ ජීවිතය ගැන ප්‍රායෝගික තීරණයක් ගන්නකොට, අවසානයේ මිනිස්සු තෝරාගන්නේ නිදහස, ආර්ථික අවස්ථා, පෞද්ගලික අයිතිවාසිකම් සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනය තියෙන සමාජයක්.

ඒක ඔබට විතරක් අදාළ දෙයක් නෙවෙයි. ඉතිහාසය පුරාම සමාජවාදය වෙනුවෙන් න්‍යායාත්මකව කතා කළ බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ පෞද්ගලික ජීවිතයේදී තෝරාගෙන තියෙන්නේ ඒ න්‍යායට වඩා වෙනස් සමාජ ක්‍රමයක තිබෙන වාසි.

ඒ නිසා මට නම් මේක සමාජවාදය ගැන න්‍යායික විවාදයකට වඩා, න්‍යාය සහ ප්‍රායෝගික ජීවිතය අතර තියෙන අපූරු පරස්පරය ගැන ප්‍රශ්නයක්.

අවසානයේ මිනිසා ජීවත් වෙන්න තෝරගන්න තැනත්, තමන්ගේ දරුවන්ට අනාගතයක් හදන්න තෝරගන්න සමාජයත්, ඔහු ඇත්තටම විශ්වාස කරන දේ ගැන න්‍යායාත්මක කතාවකට වඩා බොහෝ දේ කියනවා කියලයි මට හිතෙන්නේ.

//