Sunday, 16 August 2026

ගිටාරයක් කතා කරනවා දැකලා තියෙනවාද? (Naudo Rodrigues)

පහුගිය ටිකේ ලිපිවලින් මම වැඩිපුරම දේශපාලනය ගැන කතා කරපු නිසා, මේ පාර ටිකක් වෙනස් මාතෘකාවකට යන්න හිතුණා. මගේ බ්ලොග් එකේ ලේබල් කිහිපයක් තියෙනවානේ. ඒ අතරින් “මයි සින්දු කියන” ලේබලය යටතේ තමයි මේ කතාව පටන් ගන්නේ.

මේ පාර මම කතා කරන්න යන්නේ මම හුඟාක් ආස කරන ගිටාර් වාදකයෙක් ගැන. ඔහු තමයි නෞඩෝ රොඩ්රිගස් (Naudo Rodrigues).


කැනරි දූපත්වල Tenerife Club එක ඉස්සරහා නෞඩෝ රොද්‍රිගස් ගිටාරයෙන් සින්දු ප්‍රතිනිර්මාණය කරන  සුන්දර අවස්ථාවක්. 🎸

නෞඩෝ කියන්නේ මං මෙතෙක් දැකපු හොඳම ගිටාර් වාදකයා . ශාස්ත්‍රීය පැත්තෙන් බැලුවොත්, ඔහුට වඩා තාක්ෂණිකව ඉහළ ගිටාර් වාදකයෝ ඉන්නවා ඇති. ඒක මම පිළිගන්නවා.

හැබැයි නෞඩෝගේ විශේෂත්වය තියෙන්නේ එතන නෙමෙයි. ඔහු සාමාන්‍ය ගීතයක් අරගෙන ඒකට දෙන ගැම්ම, හැඟීම සහ ජීවය මාරම ලස්සනයි. ඔහු ගිටාරය ගහනවා කියනවට වඩා, මට නම් හිතෙන්නේ ඔහු ගිටාරයෙන් කතා කරනවා කියලා.

අපි කෙනෙක් එක්ක කතා කරනකොට වචනවලින් හැඟීම් කියනවානේ. නෞඩෝ ඒ දේම ගිටාරයෙන් කරනවා. ඔහුගේ ඇඟිලි ගිටාරයේ තත් උඩ දුවනවා නෙමෙයි; ඒ තත් හරහා ඔහුගේ හැඟීම් කතා කරනවා.

නෞඩෝ කියන්නේ කවුද කියලා හරියටම තේරුම් ගන්න නම්, ඔහු ගැන ලියපු දේවල් කියවනවට වඩා යූටියුබ් එකේ ඔහු ගිටාර් ගහන වීඩියෝ එකක් බලන එක තමයි හොඳම දේ. 

නෞඩෝ වැඩිපුරම ප්ලේ කරන්නේ අපි හැමෝම වගේ අහලා තියෙන ජනප්‍රිය ඉංග්‍රීසි සින්දු. හැබැයි අපේ පාඨකයන් අතර ඉංග්‍රීසි සින්දු වැඩිය අහන්නේ නැති අයත් ඇතිනේ. ඒ නිසා නෞඩෝගෙ වාදනය ගැන කියන්න කලින්, කාටත් තේරෙන ජනප්‍රිය ඉංග්‍රීසි සින්දුවක් ඔහු ගිටාරයෙන් ප්ලේ කරන හැටි බලමු.

Jambalaya ගීතයේ කවර් එකක්

ඒ වගේම නෞඩෝ කියන්නේ සංගීත ලෝකයේ ශාස්ත්‍රීය පැත්තෙන් ඇවිත්, ලොකු ප්‍රසංග පවත්වමින්, සම්භාවනීය ගිටාර් වාදකයෙක් විදිහට ප්‍රසිද්ධ වෙච්ච කෙනෙක් නෙමෙයි. ඔහුගේ ජනප්‍රියත්වය ආවේ youtube එකෙන්. ඒ නිසාම මමත් මුලින්ම නෞඩෝව දැක්කේ යූටියුබ් එකෙන්. ඔහු කවුද, කොහෙන් ආවද කියලා දැනගන්න කලින්ම,  ඔහු  වාදනය කරන හැටි දැකලා තමයි ඔහු ගැන හොයන්න පටන් ගත්තේ.

නෞඩෝ රොඩ්රිගස්  බ්‍රසීල ජාතිකයෙක්.  ඔහු බොහෝ දුරට ස්වයං අධ්‍යයනයෙන් ගිටාරය ප්‍රගුණ කළ සංගීතඥයෙක්.කුඩා කාලයේම ගිටාරයට අත තැබූ ඔහු සංගීත විද්‍යාලයක  සාම්ප්‍රදායික පුහුණුවක් ලබනවාට වඩා, අහලා, අත්හදා බලලා, වෙනත් සංගීතඥයන් එක්ක වාදනය කරලා තමන්ගේම සංගීත භාෂාවක් හදාගත්ත කෙනෙක්.

ඔහුගේ සංගීත ගමන පටන් ගන්නේ බ්‍රසීලයෙන්. පසුව යුරෝපයට පැමිණෙන ඔහු පෘතුගාලය සහ ස්පාඤ්ඤය හරහා ගමන් කර අවසානයේ කැනරි දූපත්වල Tenerife  අවන්හල තම සංගීත ජීවිතයේ වැදගත් මධ්‍යස්ථානයක් කරගන්නවා.

නෞඩෝ  ගීතයක් වාදනය කරන විට අපට එකවර  bass , chords, rhythm එක, melody එක, අතරමැදි fills සහ improvisation ඔක්කොම ඇහෙනවා. ඒ කියන්නේ සාමාන්‍යයෙන් සංගීත කණ්ඩායමක සංගීතඥයන් කිහිපදෙනෙක් කරන වැඩ ඔහු තනි ගිටාරයකින් කරනවා. ඒ නිසා නෞඩෝගේ වාදනය බලන කෙනෙකුට මුලින්ම ඇතිවෙන්නේ,එක ගිටාරයකින් මේ ඔක්කොම කරන්න පුළුවන්ද කියන පුදුමේ

ඔහුගේ තවත් විශේෂත්වයක් තමයි ප්‍රසිද්ධ ගීතයක් නිකම්ම cover කිරීම නොවෙයි. ඔහු ඒ ගීතය නැවත ගොඩනඟනවා. ගීතයේ මුල් melody එක තියාගෙන bass line එක වෙනස් කරනවා, chords වලට වෙනස් වර්ණයක් දෙනවා, rhythm එකට Brazilian සහ jazz ආභාසය එකතු කරනවා, ඉන්පසු ඒ සියල්ල අතරින් improvisation කරනවා.

ඒ නිසා ඔහුගේ Hotel California, Billie Jean, Sultans of Swing, Autumn Leaves වගේ ගීත අහන විට අපට හුරුපුරුදු ගීතයක්ම ඇහෙනවා. හැබැයි ඒක අපි කලින් අහපු version එක නෙමෙයි. නෞඩෝ ඒ ගීත තමන්ගේම ගිටාර් භාෂාවකට පරිවර්තනය කරලා තියෙනවා.

ඔහුගේ සංගීතයට බ්‍රසීලියානු සංගීතයේ rhythm එක, jazz harmony එක, blues සහ rock වල හැඟීමත්, fingerstyle guitar technique එකත් එකට මිශ්‍ර වෙලා තියෙනවා.

ලෝකප්‍රසිද්ධ ශාස්ත්‍රිය ගිටාර් වාදකයෙක් වේගයෙන් වාදනය කරන විට අපිට මුලින්ම පේන්නේ ඔහුගේ technique එක. නෞඩෝ දෙස  බලන විට ඒක එහෙම නෙමෙයි. ඔහු ඉතා සංකීර්ණ දේවල් කලත් ඒක බොහෝ වෙලාවට හරිම සරල, සැහැල්ලු දෙයක් වගේ පේනවා.

ඔහු ජනප්‍රිය වුණෙත් සාම්ප්‍රදායික superstar කෙනෙක් වගේ ලොකු record company එකක් හරහා හෝ දැවැන්ත concert tour එකක් හරහා නෙමෙයි. Tenerife සාමාන්‍ය ක්ලබ් එකක , ඔහු කළ live performances, පසුව ඒවායේ වීඩියෝ සහ අන්තර්ජාලය හරහා ලෝකයේ විවිධ රටවල guitar enthusiastsලා අතර ඔහුගේ නම පැතිරුණ නිසා.

ඒක නෞඩෝගෙ කතාවේ හරිම අපූරු කොටසක්.

ඔහු ලෝකයේ සෑම කෙනෙක්ම දන්නා household-name guitarist කෙනෙක් නොවෙන්න පුළුවන්. නමුත් ගිටාරය ගැන ඇත්තටම උනන්දුවක් තියෙන කෙනෙක් නෞඩෝව හොයාගත්තම ඔහුව  අමතක කරන්න අමාරුයි.

නෞඩෝගේ වාදනයේ වඩාත්ම ඇදගන්නා දෙයක් තමයි ඔහු ඇඟිලි පාවිච්චි කරන විදිහ. 

විශේෂයෙන් දකුණු අත බලද්දි, මහපට ඇඟිල්ල bass line එක අල්ලගෙන ස්වාධීනව ගමන් කරනවා, අනෙක් ඇඟිලි  chords, melody සහ rhythm එක ගෙනියනවා. සමහර වෙලාවට එකම මොහොතේ bass එක වෙනම සින්දුවක් කියනවා වගේත්, උඩින් melody එක තවත් සින්දුවක් කියනවා වගේත් ඇහෙනවා.

තවත් පුදුම දේ තමයි ඔහුගේ ඇඟිලිවල වේගයට වඩා ඒවායේ ස්වාධීනත්වය. එක ඇඟිල්ලක් bass එක තියාගෙන ඉන්න අතරේ තවත් ඇඟිලි දෙක තුනක් melody එකේ notes හොයනවා. ඒ අතර rhythm එකත් අතහැරෙන්නේ නෑ. නිසා නෞඩෝ රොඩ්රිගස්ව “හොඳ fingerstyle guitarist කෙනෙක්” කියලා විතරක් හඳුන්වන එක ඔහුගේ හැකියාවට ටිකක් අඩු වචනයක්.

ඔහු ගිටාරය වාදනය කරනවාට වඩා, ගිටාරය හරහා සම්පූර්ණ සංගීතයක් නිර්මාණය කරන කෙනෙක්.

ඒක තමයි නෞඩෝගෙ ඇත්තම විශේෂත්වය.


ලෝකප්‍රසිද්ධ Queen බෑන්ඩ් එකේI want to break free ගීතයෙ නෞඩෝගේ  ගිටාරයෙන් ප්‍රතිනිර්මාණය වෙන ආකාරය .

Wednesday, 12 August 2026

සමාජවාදී බෝපගේ ( Lionel Bopage )

ලයනල් බෝපෙගේ කියන්නේ JVPයේ පළමු  ලේකම්වරයා. 1971 කැරැල්ලටත් සම්බන්ධ වෙලා සිර දඬුවම් විඳලා, විජේවීරත් එක්කම හිරෙන් එළියට ඇවිත්, පසුව 1983 වෙනකම් JVPයත් එක්ක ක්‍රියාකාරීව කටයුතු කරපු, එහි ලේකම්වරයා විදිහට හිටපු කෙනෙක්.




පසුව පක්ෂය ඇතුළේ ඇති වූ මතවාදී ගැටුම් නිසා 1983දී පක්ෂයෙන් ඉවත් වෙනවා. ඒ කාලයේ තමන්ට ආපු තර්ජන JVP පාර්ශ්වයෙන් වගේම එවකට තිබුණු රජයේ  පාර්ශ්වවලින්ද එන්න පුළුවන් කියලා එතුමා විශ්වාස කරන බවත් කියලා තියෙනවා.

ඉන් පස්සේ එතුමා මුලින්ම ගියේ ජපානයට. පසුව තමන්ගේ බිරිඳ සහ දරුවන් සමඟ ඕස්ට්‍රේලියාවට ගිහින් අදත් එහි ජීවත් වෙනවා

අදටත් එතුමා සමාජවාදියෙක් විදිහට තමන්ව හඳුන්වා දෙන බවත්, මෑතකදී ලංකාවට ඇවිත් මාධ්‍ය සමඟ කළ සාකච්ඡාවලින් ඒක පැහැදිලි වෙන බවත් මට පේනවා.

ඒ නිසා එතුමාගේ Facebook පෝස්ට් එකකට මමත් පොඩි කමෙන්ට් එකක් දැම්මා. ඒකට එතුමාගේ පිළිතුරක් ලැබෙනකම් මම මේ බලාගෙන ඉන්නවා.
පිළිතුරක් ලැබුණොත් ඒකත් ඔබලා එක්ක බෙදාගන්නම්. මම මතු කරපු ප්‍රශ්නය තමයි මේ පහළින් තියෙන්නේ.


//

ලයනල් බෝපෙගේ මහත්මයා, ඔබගේ ලිපියටත්, ඒ හරහා මතු කරලා තියෙන කරුණුවලටත් බොහොම ස්තූතියි.

ඔබ සිරස සමඟ කළ සාකච්ඡාවකදී කියපු විදිහට, ඔබ මුලින් ජපානයට ගිහින්, පසුව බිරිඳ සහ දරුවන් සමඟ ඕස්ට්‍රේලියාවට ගියා කියලා මට මතකයි. ඒ කතාව අහනකොට මට පොඩි ප්‍රශ්නයක් මතු වුණා.

ඔබ සමාජවාදය ගැන මුල ඉඳන්ම විශ්වාස කරලා, අදටත් ඒ මතවාදය ගැන විශ්වාසයෙන් ඉන්නවා කියලා මට තේරෙනවා. එහෙම නම්, ඇයි ඔබ සමාජවාදී ක්‍රමයක් තියෙන රටකට පදිංචියට යන්න තෝරා නොගත්තේ?

රුසියාව, කියුබාව, චීනය වගේ රටක් — උතුරු කොරියාව වුණත් කමක් නැහැ 😄 — ඔබගේ දේශපාලන සහ න්‍යායාත්මක විශ්වාසයන්ට වඩා සමීප රටවල් නේද?

හැබැයි ඔබ තෝරාගෙන තියෙන්නේ ජපානය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව වගේ වෙළෙඳපොළ ආර්ථිකය, පෞද්ගලික දේපළ සහ ලිබරල් ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී ආයතන මත පදනම් වූ රටවල්.

ඉතින් මෙතන පොඩි පරස්පරයක් පේන්නේ නැද්ද?

න්‍යායෙන් සමාජවාදය ගැන කොච්චර විශ්වාස කළත්, තමන්ගේ සහ පවුලේ ජීවිතය ගැන ප්‍රායෝගික තීරණයක් ගන්නකොට, අවසානයේ මිනිස්සු තෝරාගන්නේ නිදහස, ආර්ථික අවස්ථා, පෞද්ගලික අයිතිවාසිකම් සහ ප්‍රජාතන්ත්‍රවාදී පාලනය තියෙන සමාජයක්.

ඒක ඔබට විතරක් අදාළ දෙයක් නෙවෙයි. ඉතිහාසය පුරාම සමාජවාදය වෙනුවෙන් න්‍යායාත්මකව කතා කළ බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ පෞද්ගලික ජීවිතයේදී තෝරාගෙන තියෙන්නේ ඒ න්‍යායට වඩා වෙනස් සමාජ ක්‍රමයක තිබෙන වාසි.

ඒ නිසා මට නම් මේක සමාජවාදය ගැන න්‍යායික විවාදයකට වඩා, න්‍යාය සහ ප්‍රායෝගික ජීවිතය අතර තියෙන අපූරු පරස්පරය ගැන ප්‍රශ්නයක්.

අවසානයේ මිනිසා ජීවත් වෙන්න තෝරගන්න තැනත්, තමන්ගේ දරුවන්ට අනාගතයක් හදන්න තෝරගන්න සමාජයත්, ඔහු ඇත්තටම විශ්වාස කරන දේ ගැන න්‍යායාත්මක කතාවකට වඩා බොහෝ දේ කියනවා කියලයි මට හිතෙන්නේ.

//


Friday, 7 August 2026

බන්ධනාගාර අර්බුදය: වරද කාගේද?

මේ වන විට බන්ධනාගාර කිහිපයකම නොසන්සුන්කාරී තත්ත්වයන් වාර්තා වෙනවා. ඒත් ආණ්ඩුව තමන්ගේ පරිපාලන අසාර්ථකත්වය පිළිගන්නවා වෙනුවට, මේ හැම දෙයක්ම කුමන්ත්‍රණයක් කියලා හෝ වෙනත් දේශපාලන පක්ෂවල පිට පටවන්න උත්සාහ කරනවා කියන චෝදනාව දැඩිව මතුවෙනවා.


ඇත්ත ප්‍රශ්නය වෙන තැනක. බන්ධනාගාරවලට රඳවන්න අනුමත ධාරිතාවට වඩා කිහිප ගුණයකින් වැඩි පිරිසක් එකට ගාල් කරලා තියෙනවා. ඇතැම් බන්ධනාගාරවල ධාරිතාවට වඩා 8, 9, 10 ගුණයක පිරිසක් ඉන්නවා. ඒ වගේ තත්ත්වයක මිනිසුන්ට නිදාගන්න ඉඩක්වත් නැති වෙන්න, සනීපාරක්ෂාව බිඳ වැටෙන්න, රෝග පැතිරෙන්න සහ ගැටුම් ඇතිවීම පුදුමයක් නෙවෙයි.

දේශබන්දුගේ "යුක්තිය" මෙහෙයුමත්, ආණ්ඩුවේ "ඉවත් වෙනු" මත්ද්‍රව්‍ය මර්දන වැඩපිළිවෙළත් ලංකාවේ මත් උවදුර මුලිනුපුටා දැමුවේ නැහැ.

හැබැයි ඒ මෙහෙයුම්වල ප්‍රතිඵලයක් ලෙස බන්ධනාගාර පිරී ඉතිරී ගිය බවට විවේචන තියෙනවා. ධාරිතාව ඉක්මවා දහස් ගණනින් මිනිසුන් රඳවා තැබීමත්, රිමාන්ඩ් පිරිස වැඩිවීමත් අද බන්ධනාගාර පද්ධතියේ දැඩි අර්බුදයක් බවට පත්වෙලා.

මීගමුව, මහර, මැගසින්, කුරුවිට, පල්ලන්සේන වගේ ස්ථානවලින් ඇසෙන්නේ ඒ පද්ධතිමය අර්බුදයේ වේදනාකාරී ප්‍රතිඵලයයි.

හිටපු රැඳවියන් පවා කියන්නේ, ඇතැම් බන්ධනාගාරවල තත්ත්වය මිනිස් ජීවිතයකට සුදුසු පරිසරයක් නොවන බවයි. එවැනි තත්ත්වයක් තුළ මානසික ආතතිය, කලකිරීම සහ ප්‍රචණ්ඩත්වය වැඩිවීම ස්වභාවික ප්‍රතිඵලයක්.

ඒ වගේම රැඳවියන්ට සිදුවන බව කියන අමානුෂික සැලකීම්, මූලික පහසුකම්වල හිඟය සහ සෞඛ්‍ය සේවාවල දුර්වලතා ගැනත් දිගින් දිගටම චෝදනා එල්ල වෙනවා. මේවා විසඳන්න වගකිවයුතු අධිකරණ අමාත්‍යාංශය සහ බන්ධනාගාර පරිපාලනය ප්‍රමාණවත් පියවර ගත්තේද කියන ප්‍රශ්නය ජනතාව අහනවා.

අනිත් පැත්තෙන්, මත්ද්‍රව්‍ය මර්දනය කියන නාමයෙන් පුළුල් වැටලීම් කරලා, සුළු වැරදි සම්බන්ධයෙන් හෝ සැකපිට අත්අඩංගුවට ගන්නා විශාල පිරිසක් දිගු කාලයක් රිමාන්ඩ් භාරයේ රඳවා තැබීමත් බන්ධනාගාර තදබදය වැඩිවීමට බලපානවා කියන විවේචනයත් තියෙනවා. නඩු විභාග ප්‍රමාද වීම සහ රස පරීක්ෂක වාර්තා වැනි ක්‍රියාවලීන් ප්‍රමාද වීම නිසාත් රිමාන්ඩ් රැඳවියන්ගේ සංඛ්‍යාව ඉහළ යන බව පෙනෙනවා.

රටට ඇත්තටම අවශ්‍ය වෙන්නේ බන්ධනාගාර පුරවන ප්‍රචාරක මෙහෙයුම් නෙවෙයි. මහා පරිමාණ මත්ද්‍රව්‍ය ජාවාරම්කරුවන් සහ සංවිධානාත්මක අපරාධ ජාල බිඳ දැමීමයි. පාවිච්චිකරුවන් හෝ සුළු වැරදිවලට සැකපිට අත්අඩංගුවට ගත් පිරිසෙන් බන්ධනාගාර පුරවලා මත්ද්‍රව්‍ය ප්‍රශ්නයට විසඳුමක් ලැබෙන්නේ නැහැ. ඒකෙන් වෙන්නේ බන්ධනාගාර පද්ධතිය තවත් බිඳවැටෙන එක විතරයි.

2222