ගිටාරයක් කතා කරනවා දැකලා තියෙනවාද? (Naudo Rodrigues)

පහුගිය ටිකේ ලිපිවලින් මම වැඩිපුරම දේශපාලනය ගැන කතා කරපු නිසා, මේ පාර ටිකක් වෙනස් මාතෘකාවකට යන්න හිතුණා. මගේ බ්ලොග් එකේ ලේබල් කිහිපයක් තියෙනවානේ. ඒ අතරින් “මයි සින්දු කියන” ලේබලය යටතේ තමයි මේ කතාව පටන් ගන්නේ.

මේ පාර මම කතා කරන්න යන්නේ මම හුඟාක් ආස කරන ගිටාර් වාදකයෙක් ගැන. ඔහු තමයි නෞඩෝ රොඩ්රිගස් (Naudo Rodrigues).

කැනරි දූපත්වල Tenerife Club එක ඉස්සරහා නෞඩෝ රොද්‍රිගස් ගිටාරයෙන් සින්දු ප්‍රතිනිර්මාණය කරන  සුන්දර අවස්ථාවක්. 🎸

නෞඩෝ කියන්නේ මං මෙතෙක් දැකපු හොඳම ගිටාර් වාදකයා . ශාස්ත්‍රීය පැත්තෙන් බැලුවොත්, ඔහුට වඩා තාක්ෂණිකව ඉහළ ගිටාර් වාදකයෝ ඉන්නවා ඇති. ඒක මම පිළිගන්නවා.

හැබැයි නෞඩෝගේ විශේෂත්වය තියෙන්නේ එතන නෙමෙයි. ඔහු සාමාන්‍ය ගීතයක් අරගෙන ඒකට දෙන ගැම්ම, හැඟීම සහ ජීවය මාරම ලස්සනයි. ඔහු ගිටාරය ගහනවා කියනවට වඩා, මට නම් හිතෙන්නේ ඔහු ගිටාරයෙන් කතා කරනවා කියලා.

අපි කෙනෙක් එක්ක කතා කරනකොට වචනවලින් හැඟීම් කියනවානේ. නෞඩෝ ඒ දේම ගිටාරයෙන් කරනවා. ඔහුගේ ඇඟිලි ගිටාරයේ තත් උඩ දුවනවා නෙමෙයි; ඒ තත් හරහා ඔහුගේ හැඟීම් කතා කරනවා.

නෞඩෝ කියන්නේ කවුද කියලා හරියටම තේරුම් ගන්න නම්, ඔහු ගැන ලියපු දේවල් කියවනවට වඩා යූටියුබ් එකේ ඔහු ගිටාර් ගහන වීඩියෝ එකක් බලන එක තමයි හොඳම දේ. 

නෞඩෝ වැඩිපුරම ප්ලේ කරන්නේ අපි හැමෝම වගේ අහලා තියෙන ජනප්‍රිය ඉංග්‍රීසි සින්දු. හැබැයි අපේ පාඨකයන් අතර ඉංග්‍රීසි සින්දු වැඩිය අහන්නේ නැති අයත් ඇතිනේ. ඒ නිසා නෞඩෝගෙ වාදනය ගැන කියන්න කලින්, කාටත් තේරෙන ජනප්‍රිය ඉංග්‍රීසි සින්දුවක් ඔහු ගිටාරයෙන් ප්ලේ කරන හැටි බලමු.

Jambalaya ගීතයේ කවර් එකක්

ඒ වගේම නෞඩෝ කියන්නේ සංගීත ලෝකයේ ශාස්ත්‍රීය පැත්තෙන් ඇවිත්, ලොකු ප්‍රසංග පවත්වමින්, සම්භාවනීය ගිටාර් වාදකයෙක් විදිහට ප්‍රසිද්ධ වෙච්ච කෙනෙක් නෙමෙයි. ඔහුගේ ජනප්‍රියත්වය ආවේ youtube එකෙන්. ඒ නිසාම මමත් මුලින්ම නෞඩෝව දැක්කේ යූටියුබ් එකෙන්. ඔහු කවුද, කොහෙන් ආවද කියලා දැනගන්න කලින්ම,  ඔහු  වාදනය කරන හැටි දැකලා තමයි ඔහු ගැන හොයන්න පටන් ගත්තේ.

නෞඩෝ රොඩ්රිගස්  බ්‍රසීල ජාතිකයෙක්.  ඔහු බොහෝ දුරට ස්වයං අධ්‍යයනයෙන් ගිටාරය ප්‍රගුණ කළ සංගීතඥයෙක්.කුඩා කාලයේම ගිටාරයට අත තැබූ ඔහු සංගීත විද්‍යාලයක  සාම්ප්‍රදායික පුහුණුවක් ලබනවාට වඩා, අහලා, අත්හදා බලලා, වෙනත් සංගීතඥයන් එක්ක වාදනය කරලා තමන්ගේම සංගීත භාෂාවක් හදාගත්ත කෙනෙක්.

ඔහුගේ සංගීත ගමන පටන් ගන්නේ බ්‍රසීලයෙන්. පසුව යුරෝපයට පැමිණෙන ඔහු පෘතුගාලය සහ ස්පාඤ්ඤය හරහා ගමන් කර අවසානයේ කැනරි දූපත්වල Tenerife  අවන්හල තම සංගීත ජීවිතයේ වැදගත් මධ්‍යස්ථානයක් කරගන්නවා.

නෞඩෝ  ගීතයක් වාදනය කරන විට අපට එකවර  bass , chords, rhythm එක, melody එක, අතරමැදි fills සහ improvisation ඔක්කොම ඇහෙනවා. ඒ කියන්නේ සාමාන්‍යයෙන් සංගීත කණ්ඩායමක සංගීතඥයන් කිහිපදෙනෙක් කරන වැඩ ඔහු තනි ගිටාරයකින් කරනවා. ඒ නිසා නෞඩෝගේ වාදනය බලන කෙනෙකුට මුලින්ම ඇතිවෙන්නේ,එක ගිටාරයකින් මේ ඔක්කොම කරන්න පුළුවන්ද කියන පුදුමේ

ඔහුගේ තවත් විශේෂත්වයක් තමයි ප්‍රසිද්ධ ගීතයක් නිකම්ම cover කිරීම නොවෙයි. ඔහු ඒ ගීතය නැවත ගොඩනඟනවා. ගීතයේ මුල් melody එක තියාගෙන bass line එක වෙනස් කරනවා, chords වලට වෙනස් වර්ණයක් දෙනවා, rhythm එකට Brazilian සහ jazz ආභාසය එකතු කරනවා, ඉන්පසු ඒ සියල්ල අතරින් improvisation කරනවා.

ඒ නිසා ඔහුගේ Hotel California, Billie Jean, Sultans of Swing, Autumn Leaves වගේ ගීත අහන විට අපට හුරුපුරුදු ගීතයක්ම ඇහෙනවා. හැබැයි ඒක අපි කලින් අහපු version එක නෙමෙයි. නෞඩෝ ඒ ගීත තමන්ගේම ගිටාර් භාෂාවකට පරිවර්තනය කරලා තියෙනවා.

ඔහුගේ සංගීතයට බ්‍රසීලියානු සංගීතයේ rhythm එක, jazz harmony එක, blues සහ rock වල හැඟීමත්, fingerstyle guitar technique එකත් එකට මිශ්‍ර වෙලා තියෙනවා.

ලෝකප්‍රසිද්ධ ශාස්ත්‍රිය ගිටාර් වාදකයෙක් වේගයෙන් වාදනය කරන විට අපිට මුලින්ම පේන්නේ ඔහුගේ technique එක. නෞඩෝ දෙස  බලන විට ඒක එහෙම නෙමෙයි. ඔහු ඉතා සංකීර්ණ දේවල් කලත් ඒක බොහෝ වෙලාවට හරිම සරල, සැහැල්ලු දෙයක් වගේ පේනවා.

ඔහු ජනප්‍රිය වුණෙත් සාම්ප්‍රදායික superstar කෙනෙක් වගේ ලොකු record company එකක් හරහා හෝ දැවැන්ත concert tour එකක් හරහා නෙමෙයි. Tenerife සාමාන්‍ය ක්ලබ් එකක , ඔහු කළ live performances, පසුව ඒවායේ වීඩියෝ සහ අන්තර්ජාලය හරහා ලෝකයේ විවිධ රටවල guitar enthusiastsලා අතර ඔහුගේ නම පැතිරුණ නිසා.

ඒක නෞඩෝගෙ කතාවේ හරිම අපූරු කොටසක්.

ඔහු ලෝකයේ සෑම කෙනෙක්ම දන්නා household-name guitarist කෙනෙක් නොවෙන්න පුළුවන්. නමුත් ගිටාරය ගැන ඇත්තටම උනන්දුවක් තියෙන කෙනෙක් නෞඩෝව හොයාගත්තම ඔහුව  අමතක කරන්න අමාරුයි.

නෞඩෝගේ වාදනයේ වඩාත්ම ඇදගන්නා දෙයක් තමයි ඔහු ඇඟිලි පාවිච්චි කරන විදිහ. 

විශේෂයෙන් දකුණු අත බලද්දි, මහපට ඇඟිල්ල bass line එක අල්ලගෙන ස්වාධීනව ගමන් කරනවා, අනෙක් ඇඟිලි  chords, melody සහ rhythm එක ගෙනියනවා. සමහර වෙලාවට එකම මොහොතේ bass එක වෙනම සින්දුවක් කියනවා වගේත්, උඩින් melody එක තවත් සින්දුවක් කියනවා වගේත් ඇහෙනවා.

තවත් පුදුම දේ තමයි ඔහුගේ ඇඟිලිවල වේගයට වඩා ඒවායේ ස්වාධීනත්වය. එක ඇඟිල්ලක් bass එක තියාගෙන ඉන්න අතරේ තවත් ඇඟිලි දෙක තුනක් melody එකේ notes හොයනවා. ඒ අතර rhythm එකත් අතහැරෙන්නේ නෑ. නිසා නෞඩෝ රොඩ්රිගස්ව “හොඳ fingerstyle guitarist කෙනෙක්” කියලා විතරක් හඳුන්වන එක ඔහුගේ හැකියාවට ටිකක් අඩු වචනයක්.

ඔහු ගිටාරය වාදනය කරනවාට වඩා, ගිටාරය හරහා සම්පූර්ණ සංගීතයක් නිර්මාණය කරන කෙනෙක්.

ඒක තමයි නෞඩෝගෙ ඇත්තම විශේෂත්වය.

ලෝකප්‍රසිද්ධ Queen බෑන්ඩ් එකේI want to break free ගීතයෙ නෞඩෝගේ  ගිටාරයෙන් ප්‍රතිනිර්මාණය වෙන ආකාරය .