ලයනල් බෝපෙගේ මහත්මයා, ඔබගේ ලිපියටත්, ඒ හරහා මතු කරලා තියෙන කරුණුවලටත් බොහොම ස්තූතියි.
ඔබ සිරස සමඟ කළ සාකච්ඡාවකදී කියපු විදිහට, ඔබ මුලින් ජපානයට ගිහින්, පසුව බිරිඳ සහ දරුවන් සමඟ ඕස්ට්රේලියාවට ගියා කියලා මට මතකයි. ඒ කතාව අහනකොට මට පොඩි ප්රශ්නයක් මතු වුණා.
ඔබ සමාජවාදය ගැන මුල ඉඳන්ම විශ්වාස කරලා, අදටත් ඒ මතවාදය ගැන විශ්වාසයෙන් ඉන්නවා කියලා මට තේරෙනවා. එහෙම නම්, ඇයි ඔබ සමාජවාදී ක්රමයක් තියෙන රටකට පදිංචියට යන්න තෝරා නොගත්තේ?
රුසියාව, කියුබාව, චීනය වගේ රටක් — උතුරු කොරියාව වුණත් කමක් නැහැ 😄 — ඔබගේ දේශපාලන සහ න්යායාත්මක විශ්වාසයන්ට වඩා සමීප රටවල් නේද?
හැබැයි ඔබ තෝරාගෙන තියෙන්නේ ජපානය සහ ඕස්ට්රේලියාව වගේ වෙළෙඳපොළ ආර්ථිකය, පෞද්ගලික දේපළ සහ ලිබරල් ප්රජාතන්ත්රවාදී ආයතන මත පදනම් වූ රටවල්.
ඉතින් මෙතන පොඩි පරස්පරයක් පේන්නේ නැද්ද?
න්යායෙන් සමාජවාදය ගැන කොච්චර විශ්වාස කළත්, තමන්ගේ සහ පවුලේ ජීවිතය ගැන ප්රායෝගික තීරණයක් ගන්නකොට, අවසානයේ මිනිස්සු තෝරාගන්නේ නිදහස, ආර්ථික අවස්ථා, පෞද්ගලික අයිතිවාසිකම් සහ ප්රජාතන්ත්රවාදී පාලනය තියෙන සමාජයක්.
ඒක ඔබට විතරක් අදාළ දෙයක් නෙවෙයි. ඉතිහාසය පුරාම සමාජවාදය වෙනුවෙන් න්යායාත්මකව කතා කළ බොහෝ දෙනෙක් තමන්ගේ පෞද්ගලික ජීවිතයේදී තෝරාගෙන තියෙන්නේ ඒ න්යායට වඩා වෙනස් සමාජ ක්රමයක තිබෙන වාසි.
ඒ නිසා මට නම් මේක සමාජවාදය ගැන න්යායික විවාදයකට වඩා, න්යාය සහ ප්රායෝගික ජීවිතය අතර තියෙන අපූරු පරස්පරය ගැන ප්රශ්නයක්.
අවසානයේ මිනිසා ජීවත් වෙන්න තෝරගන්න තැනත්, තමන්ගේ දරුවන්ට අනාගතයක් හදන්න තෝරගන්න සමාජයත්, ඔහු ඇත්තටම විශ්වාස කරන දේ ගැන න්යායාත්මක කතාවකට වඩා බොහෝ දේ කියනවා කියලයි මට හිතෙන්නේ.
//
ඔය ගැන සාකච්චාවක් මෙතන ගියා
ReplyDeleteස්තුතියි ලින්ක් එකට එතනට ගිහින් බලන්නම්
Deleteරනිල් හාමුගේ පිහිටෙන් රට ගිය ඩයල් එකක් මතක් උනා. බොදු බල සේනා ඩිලන්ත දන්නවා විස්තරේ
ReplyDeleteඔබගේ කොමෙන්ටුවේ අදහස මොකක්ද කියලා මටනම්් තේරෙන්නේ නෑ
Deleteඔහු "පළමු ලේකම්" නොවෙයි කියලා ඔහුම කියනවා. ඔය 80 දශකයේ මුල් භාගය සමාජවාදීන් රූබල් හා යෙන් නැතිව අපතයින් බවට පත්වූ කාළයක්. බොහෝ දෙනා සමාජවාදය අතහැර බඩේ පැවැත්මට ජාතීවාදීන් වු කාලයක්. අනෙක ඔහුට රුසියාවට හෝ කියුබාවට යන්න බැරි වුනේ ජ වි පෙ ඒ දෙකෙන් ම ඇනගෙන හිටිය නිසා. චීනය එහෙම මිනිස්සුන්ට සරණාගතයින් පිළිගන්න රටක් කියලා ඉතිහාසයේ වත් තියෙනව ද? අපත සමාජවාදීන්ට ධනවාදී රටවල් හැර වෙන යන්න තැනක් නැහැ. කොහොම වුනත් ඔහු ජාතී වාදයෙක් නොවුනු එක අගය කල යුතුයි.
ReplyDeleteඔව්, ඔබ කියන කතාවේ යම්කිසි සත්යතාවයක් තියෙනවා. ඒ කාලේ ජවිපෙ රුසියාවට විරුද්ධ මාවෝවාදී මතවාදයක් ගත්ත නිසා රුසියාවෙන් සහ කියුබාවෙන් එතරම් පිළිගැනීමක් තිබුණේ නැහැ කියන කාරණයත් ඇත්ත.
Deleteබෝපගේ මහත්මයා රටින් පිටවෙන්න හේතුව ගැන ඔහුම පැහැදිලි කරලා තියෙනවා
ඒ ලිපිය ඒ වෙලාවේම පක්ෂයේ දේශපාලන මණ්ඩලයට යොමු කළා කියලා තමයි කියන්නේ. ඒක ඒ අවස්ථාවේ ප්රසිද්ධ කළාද කියලා නම් මට හරියටම කියන්න බැහැ. හැබැයි පස්සේ කාලෙක ඒ ලිපිය ඇත්ත පත්තරේ පළවෙලා තියෙනවා. ඒක කියවලා බැලුවොත් ඔහු පක්ෂයෙන් ඉවත් වෙන්නත්, රටින් පිටවෙන්නත් හේතු වුණු කරුණු ඔහුගේම වචනවලින් තේරුම්ගන්න පුළුවන්.
.
ධර්මන් වික්රමසිංහ මහත්මයාගේ Facebook පෝස්ට් එකේ ඒ ලිපිය ගැන විස්තර තියෙනවා. ඒක කියවලා බැලුවොත් කතාව තවත් පැහැදිලි වෙයි.
මේ යකා පොස්ට් දාලා අපි කොමෙන්ට් දාද්දි ඒවා ඩිලීට් කරලා හැන්ගෙනවා. පොන්න මයියා
ReplyDeleteතුන්වන පාර්ශවයකට කුණුහරුපයෙන් බැන්න හින්දා අයින්කලේ...පොඩ්ඩක් කථාකරන්න ඉගෙනගන්න..අඩු ගානේ හදපු අම්මා තාත්තටවත්ගරුත්වයක් දෙන්න
Deleteනිකංම මතකෙට ආපි කතාවක්
ReplyDeleteඉස්සර කාලෙක සිද්ද වුණු දෙයක්
රජෙකුට දෙන්නට හකුරු හැදීමක්
ගැනයි කියැවුණේ - වෙනව ඇති මතක්!
රජෙකුට හකුරු හැදුවද
Deleteමතක නැත මට නම් හොඳට,
මතක තියෙන්නේ වක්කඩේ
හකුරු හැන්දූ කතාවට
හදල තිබුණෙ සුදු හකුරුයි
Deleteප්රියංකරයි රසත් හොඳයි
හදන විදිහ රජු විමසයි
උත්තර ලැබුණේ මෙහෙමයි
'උඩට උඩු වියන් බැඳ, පාවාඩ එලා
පිරුවට ඇඳන් මුකවාඩමකුත් බැඳලා
හඳුන් දරෙන් ළිප අවුළා ගිනි දීලා
හදනව රජුනි ඔබ වෙනුවෙන් කැප වීලා'
ඇත්තද බලන්නට රජු යයි නොකියාම
හකුරා ළිප ළඟයි, අමුඩය විය ඇඳුම
'දාඩිය මුගුරු පැණි හැලියට වැටුනාම
ලුණු උවමනා නැත' හිතුණා රජාටම
"තෝ කිව්වේ එහෙම ඇයි මේ ලෙස කෙරුම?"
ගුගුරන එකකි රජුගේ ඒ විමසීම
"කියනකොට එහෙමනේ කාගෙත් කෙරුම
මේ විදිහම තමයි" පිළිතුර විය අරුම!
රජතුමාගේ හකුරු ගැන
Deleteකතාවක් තිබුණා මතකයි,
“කොහොම කිව්වත් කෙරෙන්නේ මෙහෙමයි”
කියලා හොඳටම කියලා දුන්නා මතකයි.
මේ එක්කම තව නියම කතාවකුත් මතක් වුණා,
අද කියන කතාවට හාත්පසින්ම විරුද්ධ කතාවක්—
ඉස්සර එයාම කරලා තියෙනවා.
ඔහු ලයියා කියන නමින් ප්රසිද්ධයි, ජේ.ආර්. අණ්ඩුවේ පලමු අතුරු මැතිවරණය 1979 දී ගාල්ල ආසනය සඳහා පැවැත්වුනා. ඊට ගල්ලේ දහනායක මහතා සමඟ ජ.වි.පෙයෙන් ලයියා, වික්ටර් අයිවන් මොනවා හෝ සාම්ප්රදායීක වාම පක්ෂයකින් ඉදිරිපත් වුනා. ජ.වි.පේ ඉදිරිපත් වූ පලමු මැතිවරණයෙන් ලයියා ඡන්ද හාරදාස් ගානක් ගත්තා, වික්ටර් අයිවන් හාරසිය ගානක්.
ReplyDeleteලයියා බොහෝම අහිංසක හිනාවක් ඇති සරළ මනුස්සයෙක්. ඔහු පක්ෂයේ ජාත්යන්තර කටයුතු සම්න්බන්ධව මූලිකව කටයුතු කර අයෙක්, ඒ කාලේ ඒ සම්බන්ද මත ගැටුමක් පක්ෂයෙන් ඉවත්වීමට බලපෑ බවයි ආරංචිය.
ලයියා විදුලි ඉන්ජිනේරු අංශයේ වැඩ්ඩෙක්, ලංවීමට උවමනාකරන ගජට් එකක් හැදීමේ නිරතව ඉඳ ඊට තැනක් ලැබුනේ නැතිකල රටින් පිටවූ කෙනෙක් හැටියටයි දන්නේ.
රටට අහිමි වෙච්ච වැඩක් ඇති මිනිහෙක් කියලයි මටත් හිතෙන්නෙ. හැම සමාජවාදියම අපතයො නෙමෙයි. සමහරු අවංකවම කැපවීම් කරපු, ලෝකෙ හොඳ තැනක් කිරීමට ප්රාර්ථනා කරපු මිනිස්සු. සමාජවාදයෙන් ඒක වෙනවද නැද්ද කියන එක වෙනම කතාවක්.
Deleteවිජේවීර පොල්පොට් ක්රමේට යන බව තේරිලා කලකිරෙන්න ඇති. පක්ෂෙ ඇතුලෙ විවේචනය මේ මෑතක් වෙනතුරු තහනම් කරලයි තිබුනෙ. ඔහුටත් කියන්න කතාවක් ඇති. ඒත් ඒක මේ වගේ උපහාසාත්මක ලිපියක් ලියලා අහගන්න පුළුවන් වේවිද යන්න සැකයි.
ගල්මල් ඔබගේ පැමිණීමට බොහොම ස්තූතියි
Deleteස්තුතියි ඔබගේ පැමිණීමටත් කමෙන්ට් එකටත්. ඔව්, ජවිපෙ හිටපු කාලේ ඔහුව “ලයියා” කියන නමින් තමයි හඳුන්වලා තියෙන්නේ. ජවිපෙ සම්බන්ධයෙන් නිර්මාණය වූ “ගින්නෙන් උපන් සීතල” චිත්රපටයෙත් ඔහුගේ භූමිකාව පැහැදිලිව පෙන්වනවා, එතැනත් ඔහුට “ලයියා” කියන නම තමයි භාවිතා කරන්නේ.
ඒ වගේම ඔහු ජවිපෙ ජාත්යන්තර කටයුතුවලටත් සම්බන්ධ වෙලා හිටපු කෙනෙක්.
පස්සේ කාලෙක ඔහු කරපු තවත් ප්රකාශයක් ගැනත් කතාබහක් තියෙනවා. ඒ තමයි ඉරාකයෙන් මුදල් ලබාගෙන ලංකාවේ නවතා තිබූ ඉරාන නෞකාවකට පහරදීමේ සැලැස්මක් ගැන. ඔහුගේ ප්රකාශය අනුව මුදල් ලබාගෙන තිබුණත්, අවසානයේ එම ප්රහාරය සිදු කරලා නැහැ කියන කතාවක් තමයි තියෙන්නේ.
බස්සා, ඔබගේ එකතු කිරීමට බොහොම ස්තූතියි.
Deleteඇත්තටම මේක මං උපහාසයට ලියපු දෙයක් කියලා කියන්න බැහැ. හුදෙක් කරුණු ටිකක් දැනගන්න ඕනේ කියන අදහසින්ම ඔහුගේ Facebook පිටුවේ මම ඒ කමෙන්ට් එක දැම්මේ.
හැබැයි ඔහු කියන දේවල් සහ ඔහු තමන්ගේ ජීවිතය ගොඩනගාගෙන තියෙන ආකාරය අතර තියෙන පරස්පරතාව නිසා යම්කිසි උපහාසයක් ඒකේ ගැබ්වෙලා තිබුණා නම්, ඒ ගැන මම ඔහුගෙන් සමාව ඉල්ලනවා. ඒක හිතාමතා කරපු දෙයක් නම් නෙමෙයි.
ලයනල් බෝපගේ ජවිපෙන් ඉවත් වීමට හේතුව ගැන ඔහු දේශපාලන මණ්ඩලයට ලියපු ලිපියක් තියෙනවා. ඒ ලිපියේ සඳහන් කරලා තියෙන කරුණුත්, ජවිපෙ ගැන නිර්මාණය කරපු ගින්නෙන් උපන් සීතල චිත්රපටියේ පෙන්වන කරුණුත් එක්ක බැලුවම, ඔහුගේ ඉවත්වීම පිටුපස තිබුණේ මූලිකවම මතවාදී ගැටුමක් කියලා පේනවා.
විශේෂයෙන්ම උතුරේ තිබුණු බෙදුම්වාදී අරගලය සහ උතුරේ ජනතාවගේ ස්වයං නිර්ණ අයිතිය සම්බන්ධයෙන් ජවිපෙ ගත්ත ස්ථාවරය ඔහු පිළිගත්තේ නැහැ. ඒ වෙනුවට උතුරේ සටන් කරන සංවිධාන සමඟ දේශපාලන සම්බන්ධතාවක් ඇති කරගෙන, ඒ අරගලයත් එක්ක යම් ආකාරයක දේශපාලන සම්බන්ධයක් දකුණෙන් ගොඩනගාගත යුතුයි කියන අදහසක් ඔහු දරලා තිබුණා.
ඒ වෙනුවෙන් ඔහු EPRLF හෝ ප්ලොට් වැනි සංවිධාන සමඟ සම්බන්ධතා ඇති කරගැනීමටත් උත්සාහ කරලා තිබුණා කියලා ඔහුගේ ලිපි සහ පසුකාලීන විස්තරවලින් පේනවා. නමුත් විජේවීර පසුකාලීනව ඒ ස්ථාවරයට එකඟ වෙලා නැහැ.
ඒ මතවාදී ගැටුම තමයි අවසානයේ දෙදෙනා අතර බරපතළ දේශපාලන වෙනසකට හේතුවෙන්නේ. විශේෂයෙන්ම 1983 කළු ජූලියට සති කිහිපයකට කලින් බෝපගේ ජවිපෙන් වෙන්වීමත් එක්ක මේ කතාව තවත් වැදගත් වෙනවා.
කොයි ජෙප්පත් ඔහොම තමා.. නායකයා කියලත් වෙනසක් නැහැනේ .. කොල්ලන් කැට හොල්ලලා හොයන සල්ලි වලින් , අත්තනායක නමින් සැප වින්දේ ..
ReplyDeleteස්තූතියි
Deleteවිජේවීර කියන්නේ මේ රටේ තරුණයන් දහස් ගණනකගේ ජීවිත සහ අනාගතය විනාශයට තල්ලු කළ පුද්ගලයෙකු ලෙස බොහෝ දෙනා සලකන චරිතයක්. ඔහුගේ දේශපාලන තීරණ සහ සන්නද්ධ කැරලි නිසා රටටත්, පවුල් දහස් ගණනකටත් අතිවිශාල වන්දියක් ගෙවන්න සිදු වුණා.
එවැනි පුද්ගලයෙකුගේ පවුලටත් අද සමාජය දයාවෙන් සහ මනුෂ්යත්වයෙන් සලකන එක ශ්රී ලාංකික ජනතාවගේ මානුෂීය ගුණය පෙන්නුම් කරන දෙයක්.
ඒත් තවත් පැත්තක් අමතක කරන්න බැහැ. ඔහුගේ අදහස් විශ්වාස කරපු තරුණයන් බොහෝ දෙනෙකුට තමන්ගේ ජීවිත ගොඩනඟා ගැනීමටවත්, විවාහ වෙලා පවුල් ජීවිතයක් ගත කිරීමටවත් අවස්ථාවක් ලැබුණේ නැහැ. ඔවුන්ගෙන් බොහෝ දෙනෙක් ඉතා තරුණ වයසේම මරණයට පත් වුණා.
අනෙක් අතට, විජේවීර තමන්ගේ පවුල් ජීවිතය ගොඩනඟාගෙන දරුවන් හය දෙනෙකු සමඟ ජීවත් වුණා. ඒ වෙනස ගැනත් ඉතිහාසය දෙස බලන විට ප්රශ්න මතුවෙනවා.
ඕනෑම තරුණයෙකුට මේ ඉතිහාසයෙන් ඉගෙන ගත හැකි ලොකුම පාඩම වන්නේ, පුද්ගලයන් හෝ දේශපාලන නායකයන් අන්ධ ලෙස අනුගමනය නොකර, තමන්ගේ ජීවිතයේ වටිනාකම සහ තමන්ගේ අනාගතය ගැන මුලින්ම සිතා තීරණ ගැනීමයි.
නැති උන ජීවිත වලට විජේවීරට වඩා ජේ. ආර්. ප්රේමදාස වගකිවයුතුයි. සදාකාලික සමාජවාදියෝ නැති බව මුලින්ම පෙනෙන්නේ සරසවි වලින් එලියට ආපු ගමන්ම නේද? දනින් වැටී සමාජවාදය කරනවාට වඩා පිටරට ගොස් දරු පවුල් රැකීම් උතුම්ය.
ReplyDeleteමම විජේබාහු
ස්තුතියි විජයබාහු මහත්මයා. මට මතකයි, මීට කාලෙකට කලින් ඔබ මගේ බ්ලොග් එකේ කමෙන්ට් කරනවා නිතරම දකින්න ලැබුණා. හැබැයි මෑත කාලයේ නම් ඔබගේ කමෙන්ට් එච්චර දකින්න ලැබුණේ නැහැ නේද? 😄
Deleteකොහොම වුණත් ආයෙත් දැකගන්න ලැබීම සතුටක්. 🙏
හැත්තෑ එකේ ප්රජාතන්ත්රවාදීව පත් වූ ආණ්ඩුවකට එරෙහිව සන්නද්ධ කැරැල්ලක් මෙහෙයවීම ගැන විජේවීරට මූලික වගකීමෙන් මිදෙන්න බැහැ. ඒ වගේම 1987–89 කාලයේ නැවතත් සන්නද්ධ අරගලයකට යාමත් ඉතිහාසයේ ඔහුගේ දේශපාලන තීරණවල බරපතළ වැරැද්දක් ලෙස මම දකිනවා.
Deleteඒත් ඒක කියන ගමන් ජේ.ආර්.ගේ හෝ ප්රේමදාසගේ වගකීමත් අමතක කරන්න බැහැ. ජේ.ආර්. තම දේශපාලන ප්රතිවාදීන් දැඩි ලෙස මර්දනය කිරීමට ගත් ක්රියාමාර්ගත් වැරදියි. ප්රේමදාසට රට භාරවුණේ දෙකොන පත්තුවෙච්ච ගිනි ගොඩක් වගේ තත්ත්වයක. නමුත් ඒ තත්ත්වය තුළ රාජ්ය බලය භාවිතා කරමින් විරුද්ධ මතධාරීන් සහ JVPයට සම්බන්ධ යැයි සැක කළ මිනිසුන් අතුරුදන් කිරීම, ඝාතනය කිරීම වැනි දේවල් සිදුවීම කිසිසේත් සාධාරණ කරන්න බැහැ.
ඒ නිසා මේ ඉතිහාසය එක පැත්තකින් විතරක් බලලා තේරුම් ගන්න බැහැ. විජේවීර සන්නද්ධ අරගලයට ගෙන ගිය දේශපාලන තීරණවල වගකීම භාරගත යුතුයි. ඒ වගේම රාජ්යය විසින් සිදු කළ මර්දනය සහ රාජ්ය ප්රචණ්ඩත්වයත් ඒ තරමටම විවේචනය කළ යුතුයි.
හැත්තෑ එකෙන් කිසිම පාර්ශ්වයක් ප්රමාණවත් පාඩමක් ඉගෙනගෙන තිබුණේ නැති නිසා තමයි අවාසනාවන්ත ලෙස නැවතත් 1980 දශකයේදී ඒ වගේම ප්රචණ්ඩ චක්රයක් නිර්මාණය වුණේ. ചരിത്രයෙන් පාඩමක් ගන්නවා කියන්නේ තමන් කැමති පාර්ශ්වයේ වැරදි විතරක් පෙන්වන එක නෙමෙයි—තමන් කැමති නැති පාර්ශ්වයේ වැරදිත් එකම මිනුම් දණ්ඩකින් බලන එකයි.